Oktober /November 2011

24 Oktober 2011 maakten we kennis met een nieuwe "huisgenoot", Surti, onze waakhond van amper 4 maanden oud

Surti, de waakhond(je)
Een impressie van ons huis bij licht en bij donker



SURTI


































April 2011 Deel 2




  Buiten dat we bezig waren (en nog steeds bezig zijn) met ons huis, was daar ook nog onze boot waar we voor de eerste keer mee zouden varen. Heerlijk om je eigen boot te hebben, aangezien je daar erg van afhankelijk bent. In ieder geval wij dan, want kampung Warbal is alleen per boot bereikbaar. Nu hoeven we niet als passagier mee te gaan en kunnen we dus gaan wanneer we maar willen....geweldig!!
Toch weer een stukje vrijheid die je hebt.



                                                        Onze boot......RENDUA
En zo wordt er getankt als we even een uitstapje maken...
Ook onderweg naar Warbal moet er getankt kunnen worden, dus gaat er altijd een of meer volle jerrycans mee...
Bij het kleine haventje Debut


Warbal


Op Warbal zijn we 4 dagen geweest.
 Daar de vorderingen van de kerk bekeken. Het schiet al aardig op.
Het einde is bijna in zicht. 
30 Oktober moet het af zijn, dan wordt de kerk officieel geopend. Het wordt nog hard werken voor de familie's. Heel veel gasten worden er verwacht die al begin september beginnen binnen te stromen. Elk huis wordt geacht de gasten een slaapplek aan te bieden, wat dus betekent dat buiten het werken aan de kerk, er ook nog aan hun eigen huizen gewerkt moet worden om de gasten fatsoenlijk te ontvangen. Dat wil dus zeggen, degenen die geen toilet of douche in huis hebben, geacht zijn deze toch te maken. Aangezien meer dan de helft geen eigen douche of wc heeft, wordt het nog aanpoten. 
De bouw van deze kerk heeft meer als 20 jaar geduurd, en de meeste ouderen zullen de opening niet meer meemaken helaas.....Zij zijn niet meer onder ons...


Voorkant van de kerk met de klokkentoren in het midden.

  

De hoofdingang.
                                                    
De kerk van binnen.

 

                                                                                                                                                                     De preekgestoelte is in de vorm van een boot gemaakt, dat symbool staat voor het eiland en voor de beste botenbouwers.


Zij-ingang van de kerk

Achterkant van de kerk
                










April 2011 Deel 1

Op 22 april 2011 vertrokken we weer vanaf Amsterdam richting Indonesie/Kei Kecil met de Garuda, de nationale luchtvaartmaatschappij van Indonesie. Dit was weer de eerste keer dat we met de Garuda vlogen nadat ze van de zwarte lijst afgehaald werden om in Europa te mogen landen, vanwege slecht onderhoud van de vliegtuigen. Sinds 2010 kregen ze weer toestemming om op luchthaven Schiphol Amsterdam en de rest van Europa te vliegen. Via een tussenstop van een half uur in Dubai kwamen we 23 april om half 9 in de ochtend aan in Jakarta, waar we gelijk in konden checken in de Airport Hotel op de vlieghaven Soekarno Hatta.


Lekker uitgerust, opgefrist en gegeten vertrokken we om half 2 's nachts met Lion Air richting Ambon waar we om half 7 's morgens aan kwamen en met een overstap van 1 1/2 uur vervolgens om kwart over 8 onze reis vervolgden naar onze eindbestemming Langgur, waar we om half 10 geland waren..


Bye bye Ambon....

Hello Kei........


Benieuwd naar de vorderingen van ons huis, kwamen we aan op zondag 24 april, tweede Paasdag. Het was weer een hele trip om er te komen, eenmaal geland op Dumatubun Airport in Langgur
 op pulau (eiland) Kei Kecil en begroet door mijn neefje en zijn dochter en een ander nichtje



Heerlijk om het huis weer in het echt te zien....


Zoals afgesproken, waren de beide slaapkamers beneden al klaargestoomd voor ons en voor mijn zus.

Ook de badkamer en het toilet waren al klaar voor gebruik.

Het enigste wat nog ontbrak (voor dit moment dan) waren matrassen en iets voor de ramen. Vitrage hadden we meegenomen in de koffer en de matrassen, tja.....dat moesten we nog wel even gaan halen. Dus na een lange vlucht gingen we weer richting pasar Tual, waar we matrassen, een waaier en beddengoed gingen halen. Gordijnen hadden we ook nog nodig, maar dat kwam de volgende dag wel, het allerbelangrijkste was dat we in ieder geval ergens op konden liggen die eerste nacht in ons huis. Goh, wat was dat fijn! Het zag er allemaal keurig uit. Ze hadden binnen in de woonkamer/eetkamer/keuken ook een dun laagje cement gestort op de vloeren zodat de weken dat wij er waren er een net vloertje lag. Als we weg waren, konden ze dat laagje makkelijk los bikken voor de aanleg van de eigenlijke vloer.

Wat een ruimte als alles opgeruimd is van binnen!

We sliepen nog niet in onze eigen slaapkamer, maar tijdelijk beneden. Maar op een ochtend zijn we in alle vroegte opgestaan om alvast een voorproefje te nemen op de zonsopgang die we vanuit onze slaapkamer boven te zien zouden krijgen als die eenmaal klaar was. Gelukkig was het een mooie ochtend daarvoor, want de daaropvolgende ochtenden was het meerendeels bewolkt.


Ondertussen werd er gewoon doorgewerkt, plafonds moesten nog geplaatst worden, de wanden moesten eerst nog gepleisterd en geschuurd worden.
Als dat gedaan is kan er geverfd worden. Maar om daar verf te vinden in de goede kleur, was nog best lastig. Als je daar creme vraagt, wordt het geel. Veel keus is er niet, toch slaagden we er wel in om een kleur te vinden die er dicht bij in de buurt kwam. Dus maar even uitproberen op een muurtje in de inloopkast op onze slaapkamer......

En nog maar 3 weken terug in Nederland en de bovenverdieping van het huis is alweer voorzien van pilaren.!!

En de badkamer betegeld........
Onze badkamer
Onze badkamer

Onze badkamer

Onze badkamer
Het gaat de goede kant op zo........

En een week later gaat het met reuzesprongen vooruit.............!!!
Gastenbadkamer boven
Gastenbadkamer boven



Gastenbadkamer boven

Onze badkamer

Onze badkamer

Onze badkamer


Onze badkamer

Onze badkamer