We waren helaas onder minder leuke omstandigheden eerder teruggegaan naar Kei vanwege het overlijden van mijn moeder. Op de vroege morgen van 29 augustus 2009, om half 4, werden we allemaal opgeschrikt door het trieste bericht van overzee. ........Ze heeft de respectabele leeftijd bereikt van 87 jaar......
Dit was de laatste foto in april 2009, afscheid van mijn moeder, niet wetende dat dit het definitieve afscheid was.......:(
Mama Renjaan en ik voor vertrek.........april 2009
En nu, 4 maanden later, is ze er niet meer.....
Ondanks dat we er niet bij konden zijn om haar naar haar laatste rustplaats te begeleiden hebben we toch min of meer afscheid kunnen nemen van haar en ben ik blij dat we geweest zijn.
Een laatse blik, een laatste groet, een laatste afscheid........!!!!
DAG MAMA..... RUST ZACHT.....
Toch hebben we nog wel iets kunnen doen.
Haar grafsteen en tekst en haar graf laten maken.
Mijn moeder is in haar tuin begraven en we (mijn oudste broer, mijn zus en mijn man, Clay) hebben haar toch de laatste eer kunnen bewijzen door haar laatste rustplaats zoveel mogelijk in haar nagedachtenis te laten maken op de manier zoals zij dat gewild zou hebben en in de kleuren waar zij zo van hield. Het gaf ons ook troost door hier mee bezig te zijn.
Er werd hard gewerkt. 200 Van deze zakken hebben mijn broer, man, neef en neefje gehaald van Manir, bij eb lopend naar het ander eiland (Manir) om de zakken te vullen en bij hoog water met de sampan naar Manir om de zakken met zand op te halen. De rest van de familie op de kampung heeft een handje geholpen daar waar nodig was om het graf te maken.
En ik weet zeker dat ze met een tevreden glimlach van daarboven samen met ons gekeken heeft naar het eindresultaat.........
